Nauteda — een handels-portaal voor Andalusische olijfolie

Het probleem

Nauteda is een familie-onderneming uit de Sierra de las Nieves — een UNESCO-biosphere reserve in Andalusië — die hun eigen extra virgin olijfolie verkoopt aan een select netwerk van afnemers in Europa. Klein, premium, persoonlijk.

Maar de manier waarop dat netwerk werd bediend, hield het bedrijf klein op de verkeerde manier. Iedere partner had eigen prijsafspraken, eigen voorraad-allocatie, eigen taal-voorkeur. De broker stuurde dagelijks PDF's met handmatig bijgewerkte tarieven. Bestellingen kwamen via e-mail terug, vaak met vergeten BTW-nummers en onvolledige adressen. Eén iemand zat de hele dag in Outlook — niet omdat de orders ingewikkeld waren, maar omdat het systeem dat niet was.

Toen ik instapte was de vraag niet "bouw ons een webshop". De vraag was: hoe houden we wat persoonlijk werkt persoonlijk, en automatiseren we wat handwerk is geworden?

Aanpak

Geen webshop. Geen klassieke storefront met checkout en betaalprovider. Wat Nauteda nodig had, was een afgesloten partner-portaal waar elke afnemer alleen zijn eigen prijslijst, zijn eigen contactpersoon en zijn eigen bestelgeschiedenis ziet.

De architectuur kwam in drie lagen:

1. Magic-link login met PKCE — geen wachtwoorden, geen reset-mailtjes, geen account-creatie-stroom. Een partner krijgt eenmalig een uitnodiging, klikt op de link in zijn mailbox en is binnen. Voor <500 partners is dat de juiste keuze; SSO en Auth.js zijn overkill.
2. Offerte-builder met partner-gebonden prijslijsten in Supabase. Geen Stripe, geen Tax-engine — Nauteda factureert nog steeds zelf, want voor B2B-handel in olijfolie zijn de marges en BTW-regels per land iets dat hun accountant doet, niet een betaalprovider. Het portaal genereert PDF-offertes; menselijke goedkeuring blijft een feature, geen bug.
3. Notificatie-laag via Resend. De partner krijgt een bevestiging in zijn taal. De broker krijgt een interne mail met de samenvatting en directe link naar de offerte in het portaal. Twee aparte templates, beide ge-versioned.

Tech-stack

Next.js 16 met App Router, Supabase Postgres voor data + auth, Resend voor mail, next-intl voor /nl en /en met identieke markup, gehost op Vercel met edge caching voor de marketing-pagina's. Geen Redis, geen queue-systeem, geen websockets. Dat is bewust: alles wat realtime lijkt maar het niet hoeft te zijn, is een falingsmodus die je niet kunt verkopen aan een familie-bedrijf.

De RLS-policies in Supabase doen al het zware werk voor partner-isolatie. Een partner kan letterlijk geen prijslijst zien die niet de zijne is, ook niet via een gehackte API-call. Dat geeft me 's nachts rust.

War story

In week vier, twee dagen voor de soft-launch, kwam de eerste echte test: een Italiaanse partner probeerde in te loggen vanuit een hotel in Madrid. De magic-link werkte niet. De link in zijn inbox bracht hem naar een witte pagina.

Het bleek de Outlook-link-protector te zijn. Microsoft "verbetert" elke link in een mail door 'm eerst door hun Safe Links service te halen, en in dat proces verloor onze PKCE-flow zijn code-verifier. Vijf uur debug-werk later was de oplossing tweeledig: PKCE-code-verifier in een veilig cookie schrijven voordat we de mail verzonden, en de redirect-URL controleren tegen een whitelist die niet aanneemt dat een link altijd onveranderd terugkomt.

Lesje voor alle B2B SaaS-bouwers: je gebruikers zitten in corporate Outlook, niet in Gmail. Test daar.

Resultaat

Het portaal ging live in Q1 2026. Het aantal open offertes is voor het eerst telbaar; daarvoor werd dat geschat. De broker zit niet meer in Outlook — hij gebruikt Outlook nu zoals het bedoeld is, voor échte conversatie met afnemers, terwijl de routinematige offerte-stroom in het portaal loopt.

Concrete conversie-getallen volgen na een volledig kwartaal. Wat ik wel kan zeggen: één partner heeft eind maart zijn jaarvolume verdubbeld zonder dat er extra mensen aan boord zijn gekomen aan Nauteda's kant. Dat is wat een portaal hoort te doen.

Wat ik leerde

Premium B2B vraagt niet om minder maatwerk, maar om beter doordachte defaults. De verleiding is om alles configureerbaar te maken; de discipline is om die configuratie te beperken tot wat partners daadwerkelijk wisselen. Vier prijslijsten met goede defaults zijn beter dan veertien met losse vinkjes.

De grootste tech-keuze was geen tech-keuze. Het was de keuze om Stripe expliciet niet te integreren. Iedere SaaS-architect-by-default zou een betaalflow inbouwen. Maar deze klant verdient meer aan de marge dan aan de transactie-snelheid. Mens-in-het-midden was geen technische beperking — het was de business.

CTA

Bouw je iets soortgelijks — een B2B-portaal met onderscheidende partner-tiers, eigen prijslijsten, of meertalige offerte-flows? Stuur me een bericht. Ik ben benieuwd waar jouw Outlook-pijn zit.